+ نوشته شده در
20 Sep 2009ساعت ۹:۴۲ ب.ظ توسط داود عرفان
|
داود عرفان هستم . از دیار کویری فراه ولایت غربی افغانستان ، می نویسم . آنجا که فقط کویری ها تاب ماندن دارند.آنجا که نسیم را یارای وزیدن نیست و عشق را کلبه ای برای سکنی گزیدن.
درینجا باید ناجو بود و سرو و چنار. وچکاوک وچلچله ای که آواز امید سردهی تا تحمل زندگی آسانتر شود . پس با من بمان تا در کویر عاطفه ها ، لحظاتمان را شکوفه باران نماییم